Replicants


Grupa Replicants powstała jako poboczny projekt gitarzysty,perkusisty i klawiszowca Grega Edwardsa i wokalisty,basisty i programisty Kena Andrewsa, muzyków alternatywnej grupy Failure, która w tym czasie negocjowała nowy kontrakt. Do współpracy zaangażowano także Paula D’Amoura, byłego basistę Tool i klawiszowca Chrisa Pitmana.
Zespół od początku miał funkcjonować jedynie jako odskocznia od tego, co muzycy tworzyli na co dzień.
Stąd też nazwa,kojarząca się z książką Philipa K. Dicka „Blade Runner”, stąd repertuar, w którym muzycy jedynie „powielali” utwory innych muzyków.
Trzeba jednak przyznać,że covery w wykonaniu Replicants brzmią interesująco, choć pewna niepokojąca nuta pobrzmiewająca w nagraniach sprawia, że piosenki są dosyć trudne w odbiorze.

Sama płyta ukazała się w 1996, a już wkrótce potem D’amour i Pitman ruszyli formować inny zespół, natomiast Andrews i Edwards wrócili do grupy Failure.

Zawartość muzyczna płyty przedstawia się następująco:

* 1. „Just What I Needed” (The Cars)


* 2. „Silly Love Songs” (gościnnie Maynard James Keenan jako wokalista) (Wings)


* 3. „Life’s a Gas” (T. Rex)


* 4. „Cinnamon Girl” (Neil Young)
* 5. „How Do You Sleep?” (John Lennon)
* 6. „Destination Unknown ( Missing Persons)


* 7. „No Good Trying” (Syd Barrett)
* 8. „Are ‚Friends’ Electric?” (Gary Numan)


* 9. „Dirty Work” (Steely Dan)


* 10. „The Bewlay Brothers” (David Bowie) ( śpiewa Chris)

 


* 11. „Ibiza Bar” (Pink Floyd) ( śpiewa Paul D’Amour )

 

Dla fana Gn’R dość istotna będzie informacja, że Chris nie tylko  pełni rolę głównego wokalisty w „Bewlay Brothers”, ale także wspomaga zespół na klawiszach, gitarze akustycznej oraz pełni rolę pomocniczego wokalisty w pozostałych utworach.

Podobnie, jak Gunsi na „Spaghetti Incident” polecam sięgnięcie po oryginały 🙂


Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *