Izzy Stradlin – Fire

 

Rok 2007 był bardzo udany dla fanów byłego gitarzysty Gunsów, bo kiedy w maju dostali Miami nie przypuszczali, że już w listopadzie czekać będzie na nich kolejna płyta. Tymczasem 5 listopada na fanowskiej stronie Stradlina mogli przeczytać informację od gitarzysty na temat nowej płyty. „Fire, the acoustic album” został nagrany w tradycyjnym składzie ( Stradlin, Richards, Longoria, Bentley ). Wydany 19 listopada 2007 roku zawierał 10 piosenek, prócz Izzy’ego współautorem dwóch z nich okazał się Timo Kaltia, znany być może fanom Gunsów jako współautor Right next door to hell.
Wraz z informacją o nowym albumie Izzy posłał fanom sample trzech piosenek. Były to „I don’t mind” , ” Infrastruk” i „Listen”.

Kompletna lista utworów ósmej solowej płyt Izzy’ego Stradlina przedstawiała się następująco

1. I don\’t mind Izzy Stradlin 3:39
2. Infrastruk Stradlin 3:24
3. Listen Stradlin 3:17
4. Airbus Stradlin 3:29
5. Fire Stradlin 3:47
6. Seems to me Stradlin, Timo Kaltio 3:30
7. Long night Stradlin 3:15
8. Box Stradlin, Kaltio 4:20
9. Milo Stradlin 3:30
10. Harp song Stradlin 3:03

Jak sama nazwa płyty wskazuje była to płyta akustyczna. Kolejny album wydany wyłącznie w formie cyfrowej na iTunes. Zresztą sam Izzy już niejako przy okazji wydania poprzedniej płyty dał do zrozumienia, że nadchodzi zmierzch płyt wydawanych w wersji pudełkowej, dlatego taka decyzja gitarzysty nie dziwi. Tradycyjnie też płyta nie była w żaden sposób promowana.

Izzy Stradlin – Miami

Początki płyty Miami sięgają roku 2005. Już wtedy członkowie zespołu Izzy’ego zaczęli wspominać o albumie, który został nagrany w Miami, stąd właśnie późniejsza nazwa płyty. Na sam album trzeba było jednak poczekać 2 lata.
W kwietniu 2007 roku Izzy za pośrednictwem fanowskiego serwisu poinformował, że płyta ukaże się między kwietniem, a lipcem. Upublicznił także fragment Tijuany oraz utwór FSO Ragga.

Nowe wydawnictwo nagrane z udziałem Ricka Richardsa, Taza Bentleya, JT Longorii i klawiszowca Joeya Huffmana pojawiło się jedynie w cyfrowej dystrybucji na iTunes 30 maja 2007 roku. W nagraniach nie wziął tym razem udziału Duff McKagan.
Płyta zawierała:

Tijuana (3:48)                                                                                                                      Buldings In The Sky (5:48)
Let Go (5:37)
Junior’s Song (2:36)
Partly Cloudy (10:01)
Waiting (4:48)
Bombs Away (4:07)
Tough Check (4:00)
Pick Up The Phone (3:30)
Everythings Allright(7:53)
FSO Ragga(6:54)

Miami

Zarówno sam Izzy, jak i członkowie zespołu wspominali o świetnej atmosferze podczas nagrywania albumu, o powrocie do korzeni. Płyta wyraźnie różni się od ciężkiej, hardrockowej Like a dog, zawiera wiele materiału, na którym poznajemy Stradlina z różnych stron, w tym także wspominamy jego fascynację reagee.
Ze względu na kiepską jakość dźwięku Miami zostało zremiksowane i wydane powtórnie. Ta wersja płyty trafiła na iTunes 24 lipca 2007 roku.
W przeciwieństwie do oryginalnej nie zawierała już FSO Ragga. Okładka była taka sama jak oryginalna, tyle, że w kolorze niebieskim.

Trasy promującej płytę rzecz jasna nie było. Z utworów znajdujących się na płycie Izzy zaśpiewał jedynie Tijuanę podczas koncertu Adler’s Appetite w 20 rocznicę wydania Appetite for destruction.

 

Velvet Revolver – Libertad Wolność dla wszystkich!

Po wielu koncertach na wielu długościach i szerokościach geograficznych zespół Velvet Revolver przystąpił do tworzenia materiału na ich drugi krążek. To już nie byli instrumentaliści poszukujący wokalisty, który zaśpiewa do gotowych kompozycji. Tym razem od samego początku w procesie komponowania brał udział wokalista Scott Weiland. W 2005 roku świat poznał tytuł nowego albumu – Libertad. Nie było to jedyną informacją, miał być to album koncepcyjny, jednak założenie nie przetrwało konfrontacji z procesem twórczym. Początkowo z zespołem miało pracować kilku producentów, każdy miał być odpowiedzialny za inne kawałki, i tak zaproszenia od zespołu dostali m.in. Pharrell Whilliams i Lenny Kravitz. Jak dobrze wiemy i ten plan nie wytrzymał zderzenia z rzeczywistością. W 2006 roku pojawiły się plotki, jakoby zespół udostępnił nowy utwór na rzecz animowanego filmu „Monster House”. Sam zespół przyznał również, że dąży do podpisania umowy na produkcję albumu z Rickiem Rubinem, który w tym czasie pracował z Metallicą oraz U2. Po próbach nagrywania razem z Rubinem zespół dochodzi do wniosku, że styl pracy, jaki reprezentuje Rick nie odpowiada im. Producent znany jest tego że nigdy nie uczestniczy w codziennej pracy w studio, większość pracy wykonują jego współpracownicy, a on sam pojawiając się raz na jakiś czas wyznacza kierunek pracy. Ostatecznie album powstaje pod okiem Brendana O’Briena. Problemy z producentem oraz rozpoczęciem nagrywania płyty skutkują nasilaniem się plotek o powrocie klasycznego Guns N’ Roses, przesunięciem sesji nagraniowej oraz samej premiery. Ostatecznie zespół skupił się na nagrywaniu swojego drugiego albumu z nowym producentem, a plotki ucichły. Głośno w mediach było również o konflikcie na linii Axl – Weiland. Od grudnia 2006 do lutego 2007 większość czasu spędził w studiu nagraniowym. W marcu 2007 zespół wystąpił na uroczystości wprowadzenia zespołu Van Halen do Rock n’ Roll Hall of Fame. W kwietniu razem z zespołem Aerosmith wybrał się w trasę po Ameryce Południowej.

W maju w rozgłośniach radiowych pojawia się pierwszy singiel, a 26 maja ma premiera videoclipu do, She Builds Quick Machines. 2 miejsce to najwyższa pozycja, jaką kawałek osiąga na listach Billboardu.

6 czerwca świat w swoje ręce dostaje EP’kę „Melody and the Tyranny” zawierająca 2 nowe kawałki, cover oraz materiały video.

melody

„She Builds Quick Machines” (Scott Weiland, Slash, Duff McKagan, Matt Sorum, Dave Kushner)
„Just Sixteen” (Weiland, Slash, McKagan, Sorum, Kushner)
„Psycho Killer” (David Byrne, Chris Frantz, Tina Weymouth)
„Making Of Libertad” – 5 Minute Piece (Video)
„Do It for the Kids” – Live (Video) (Weiland, Slash, McKagan, Sorum, Kushner)

Miesiąc później (3 lipca 2007) premierę ma „Libertad” drugi studyjny krążek Velver Revolver.

Płyta która na samym początku zapowiadana jako koncept-album zawierająca taneczne kawałki inspirowane Princem i Led Zeppelin, w trakcie pracy przeistoczył się w zbiór 13 czysto rockowych kawałków. Album podzielił recenzentów, część oskarżała płytę o nijakość, a część przypisywała płycie odnalezienie VR własnej tożsamości.

Tracklista:

1.     „Let It Roll”       2:32
2.     „She Mine”       3:24
3.     „Get Out the Door”       3:14
4.     „She Builds Quick Machines”       4:03
5.     „The Last Fight”       4:03
6.     „Pills, Demons & Etc.”       2:54
7.     „American Man”       3:56
8.     „Mary Mary”       4:33
9.     „Just Sixteen”       3:58
10.     „Can’t Get It Out of My Head”      3:57
11.     „For a Brother”       3:26
12.     „Spay”       3:06
13.     „Gravedancer” (hidden track „Don’t Drop That Dime”  4:40)     8:42

Płyta została wydana w wielu edycjach zawierające różne materiały bonusowe m.in krótki film „Making Of Libertad”. Zadebiutowała na 5 miejscu listy Billboardu, przez pierwszy tydzień sprzedało się 92,000 kopii. W porównaniu z debiutem zawiodła fanów.

Japońscy fani mogli posłuchać także Gravedancera oraz

Natomiast wersja iTunes została wzbogacona o

Powstaje także materiał DVD Tierra Roja, Sangre Roja.

Oprócz She Builds Quick Machines płytę promowały klipy do „The Last Fight”

oraz

„Get Out The Door”

Wideo do tego kawałka powstało we współudziale fanów.

„Making Of Libertad”

W trakcie nagrywania zespół udostępnił 4 nagrania video ze studia:

Trasa promująca płytę swoim zasięgiem objęła obie Ameryki, Europę oraz najważniejsze festiwale. Zespół nie został wpuszczony na teren Japonii. Powodem była kryminalna przeszłość członków zespołu. W listopadzie Scott Weiland został zatrzymany po spowodowaniu wypadku samochodowego. Okazało się, że  był pod wpływem narkotyków. W marcu 2008 podczas koncertów w Wielkiej Brytanii zespół nie ukrywał już niechęci do swojego frontmana, który 20 marca w Glasgow ze sceny ogłosił że jest to ostatnia trasa zespołu Velvet Revolver. Z dniem 1 kwietnia oficjalnie kończy się trasa promująca Libertad oraz współpraca z wokalistą Scottem Weilandem. Zespół rozpoczyna poszukiwania następcy.

Wśród wielu kandydatów pojawiają się takie nazwiska jak Myles Kennedy, Corey Taylor i Jimmy Gnecco. Jednak grupa wciąż pozostaje bez wokalisty.

12 stycznia 2012 roku dochodzi do reunionu Velvetów ze Scottem. Ma to miejsce dzięki Kushnerowi, który chce w ten sposób uhonorować swojego zmarłego przyjaciela Johna O’Briena.
Zespół wykonuje cztery utwory. Są to
Sucker Train Blues

She Builds Quick Machines

Slither

oraz

cover Pink Floyd, szczególna piosenka w takich okolicznościach
Wish you were here

Reunion jest wydarzeniem jednorazowym…

3 grudnia 2015 Scott Weiland zostaje znaleziony martwy w autobusie, w którym jeżdził na trasy z zespołem Wildabouts…

Przyszłość Velvet Revolver wciąż stoi pod znakiem zapytania…